From the Netherlands, I work for both Dutch and English-language media. I research documentaries, television programs and other media productions; write scripts and articles; and work as a field producer. This PORTFOLIO shows a selection of my reports, stories and documentaries. Socially engaged, with a focus on underreported topics such as migration, sexuality and identity. Ranging from investigative journalism to breaking news. And everything in between.
We still had our heads in the world of adoption when Qian van Binsbergen showed me her first sketches for THE WHITE MAN. I shivered. What a genius idea. And now it’s finished.
We did it. We made a documentary series on the shifting position of white men in society.
We could never have made a series of this calibre without the creativity, tireless dedication
How does the white man view this change? What happens when a position that was long taken for granted is being questioned? And how inevitable is this shift? The series will premiere in Amsterdam on August 19 and air on television and NPO START on August 28, 2026.
As senior editor, I led the editorial team and worked closely with director Qian van Binsbergen throughout the production. I oversaw the editorial direction of the three episodes, supervised research and interviews and helped shape the structure of the series. I was also involved in the edit.
We zaten met ons hoofd nog in adoptieland toen Qian van Binsbergen mij haar eerste schetsen voor DE WITTE MAN liet zien. Oprecht: ik sidderde. Wat een geniaal idee. En nu is het zover. Het is af.
Hoe kijkt de witte man naar deze verandering? Wat gebeurt er wanneer een positie die lange tijd vanzelfsprekend was, ter discussie komt te staan? En is deze verschuiving onvermijdelijk? De serie gaat op 19 augustus in première in Amsterdam en is vanaf 28 augustus 2026 op televisie en NPO START te zien.
Als eindredacteur leidde ik het redactionele team en werkte ik gedurende de productie nauw samen met regisseur Qian van Binsbergen. Ik bewaakte de inhoudelijke lijn van de drie afleveringen, begeleidde de research en interviews en dacht mee over de opbouw van de serie. Ook was ik betrokken bij de montage.
Wat een enorme eer. De Nipkowschijf is een van de meest prestigieuze televisieprijzen van Nederland. De jury bestaat uit dertien televisiecritici en mediajournalisten.
De Afhaalchinees: Thuisbezorgd heeft gewonnen omdat de serie 'grof onrecht en diep leed naar boven haalt'. Daarnaast schrijft de jury: “Zit het boordevol nieuws, terwijl de toon luchtig en geestig blijft en de vorm enerverend en innovatief.”
Deze prijs voelt als een geweldige erkenning voor ons hele team: de uitputtende research, de talloze voorgesprekken, het creatieve camerawerk, de eindeloze montage en de prachtige graphics. Deze vier afleveringen hadden niet gemaakt kunnen worden zonder het vertrouwen van iedereen die zijn of haar verhaal met ons deelde.
Deze tweede reeks is volgens juryvoorzitter Renate van der Bas 'nog beter' dan het eerste seizoen van De Afhaalchinees, dat ook voor de Nipkowschijf werd genomineerd. Angela de Jong noemde de inhoud van de serie 'schrijnend' en Qian 'op een leuke manier schaamteloos'. Wat ze ook is. Schaamteloos.
Twee andere fantastische documentaireseries waren ook genomineerd: Hila voorbij de Taliban en Wakker in Paraguay.
De Afhaalchinees: Thuisbezorgd wins Zilveren Nipkowschijf 2026
What an incredible honour. The Nipkowschijf is one of the most prestigious television awards in the Netherlands. Its jury consists of thirteen television critics and media journalists.
De Afhaalchinees: Thuisbezorgd won because, according to the jury, the series 'brings gross injustice and deep suffering to the surface'. The jury also writes: “It is packed with news, while the tone remains light and witty and the form energetic and innovative.”
This prize is the perfect recognition for our entire team: the exhaustive research, the countless preliminary conversations, the creative camerawork, the endless editing and the beautiful graphics. These four episodes could not have been made without the trust of everyone who shared their story with us.
Jury chair Renate van der Bas said this second season is 'even better' than the first season of De Afhaalchinees, which was also nominated for the Nipkowschijf. Angela de Jong called the content of the series 'harrowing' and described Qian as 'shameless in a delightful way'. Which she is. Shameless.
Two other fantastic documentary series were also nominated: Hila voorbij de Taliban and Wakker in Paraguay.
De Afhaalchinees: Thuisbezorgd has won De Tegel 2025 in the Feature category. De Tegel is one of the Netherlands’ leading journalism awards.
In the winning episode, filmmaker Qian van Binsbergen examines the relationship between adoption and sexual abuse. Why are adoptees disproportionately affected? And what does that reveal about vulnerability, silence and a lack of protection?
De Afhaalchinees: Thuisbezorgd bekroond met De Tegel 2025
In de bekroonde aflevering onderzoekt maker Qian van Binsbergen de relatie tussen adoptie en seksueel misbruik. Waarom blijken geadopteerden relatief vaak slachtoffer te worden? En wat zegt dat over kwetsbaarheid, zwijgen en het ontbreken van bescherming?
Researching and producing different stories for Al Jazeera English. An international independent news and current affairs channel. Broadcasting in English to over 350 million households around the world. For a full 24 hours a day.
In the first half of 2025, I produced two episodes of Talk to Al Jazeera for Al Jazeera English, the network’s long-form interview programme.
In one episode, Step Vaessen speaks with Sabina Tanovic, a Sarajevo-born expert in memorial architecture. From Srebrenica to Gaza, the conversation explores how war is remembered, whose stories are preserved and how memorials can shape justice and collective healing.
The second episode features Dutch architect Koen Olthuis, known for his work on floating architecture. As rising sea levels force cities to adapt, he argues that the future may lie not in ever higher dikes, but in learning to live with water. From floating homes in the Netherlands to schools in informal settlements and island communities in the Maldives, the interview considers both the promise of that vision and its limits.
In de eerste helft van 2025 produceerde ik voor Al Jazeera English twee afleveringen van Talk to Al Jazeera, het interviewprogramma van de zender, waarin lange, verdiepende gesprekken centraal staan.
In de ene aflevering spreekt Step Vaessen met Sabina Tanovic, een in Sarajevo geboren expert op het gebied van memorial architecture. Vanuit Srebrenica tot Gaza onderzoekt het gesprek hoe oorlog wordt herinnerd, welke verhalen bewaard blijven en hoe monumenten van invloed kunnen zijn op rechtvaardigheid en collectieve verwerking.
De andere aflevering draait om de Nederlandse architect Koen Olthuis, bekend om zijn werk rond drijvende architectuur. Nu de zeespiegel stijgt en steden zich moeten aanpassen, betoogt hij dat de toekomst misschien niet ligt in steeds hogere dijken, maar in leren leven met water. Van drijvende huizen in Nederland tot scholen in informele nederzettingen en eilandgemeenschappen op de Malediven: het interview verkent zowel de belofte van die visie als de grenzen ervan.
We were asked by Al Jazeera English to test a new ‘selfie package’ format, so we did.
In this story, we travel with Step Vaessen through parts of Amsterdam as she discusses the controversy surrounding the Maccabi riots in the Netherlands in November 2024. We join her at the locations where it happened: Amsterdam Central Station, the metro station and City Hall.
After CCTV footage showing violent behavior by Israeli hooligans toward Muslim women was found to have been overwritten, Dutch prosecutors dropped the case in June 2025. The decision raised concerns among people with roots in the MENA region, who say the loss of evidence undermines their trust in Dutch institutions and their sense of safety.
Sometimes, an idea becomes a report. And occasionally, those reports grow into a series. Together with Step Vaessen, Denis Slepov, and Remco Kikkert, I produced a three-part series for Al Jazeera English about migrant workers in Europe.
This series explores the complex and often paradoxical relationship between Europe and its migrant labour force. Told in three episodes, it looks at the challenges and dilemmas migrant workers face across the continent.
The first episode focuses on the situation in the Netherlands, the second takes us to Romania, and the third is set in Greece.
PART 1
PART 2
PART 3
Soms groeit een idee uit tot een reportage. En soms vormen die reportages een serie. Samen met Step Vaessen, Denis Slepov en Remco Kikkert maakte ik voor Al Jazeera English een drie-luik over arbeidsmigranten in Europa.
De serie onderzoekt de complexe en vaak tegenstrijdige relatie tussen Europa en zijn arbeidsmigranten. In drie afleveringen geeft ze een beeld van de uitdagingen en dilemma’s waarmee deze migranten op dit continent te maken hebben.
De eerste aflevering richt zich op de situatie in Nederland, de tweede neemt de kijker mee naar Roemenië, en de derde speelt zich af in Griekenland.
Sexotisch was one of three productions nominated for the 2025 Dutch Directors Guild Award in the Best Television Programme category. The DDG Awards are the most prestigious Dutch industry prizes for directors, chosen by their peers.
We didn’t win — director Hassnae Bouazza took home the award for her Brieven uit de kast, a two-part documentary about queer Muslims.
If we had to lose to anyone...
Sexotic is a three-part documentary about sexual racism, made in collaboration with Qian van Binsbergen and Trudi Janssens. Through expert insights, we trace an unconventional path from colonial history and pseudoscientific biology to modern-day manifestations. Where exactly does fetishization end and racism begin?
This documentary confronts uncomfortable truths while dismantling harmful assumptions.
Genomineerd voor de Dutch Directors Guild Award 2025
Sexotisch is een van de drie genomineerden voor de Dutch Directors Guild Award 2025 in de categorie Beste Televisieprogramma. De DDG Awards zijn dé vakprijzen voor regisseurs, gekozen door vakgenoten.
We wonnen niet, regisseur Hassnae Bouazza ging naar huis met de award voor haar tweeluik Brieven uit de kast, over queer moslims.
Als we dan toch moesten verliezen...
Sexotisch is een driedelig programma over seksueel racisme, gemaakt samen met Qian van Binsbergen en Trudi Janssens. Aan de hand van diverse wetenschappers lopen we op onconventionele manier van de (koloniale) geschiedenis, via de (pseudo) biologie naar de doorwerking hiervan in het heden. Want waar stopt een fetish en wanneer begint racisme?
De serie schuurt, stelt vragen, en haalt hardnekkige aannames onderuit. Niet om te choqueren, maar om bloot te leggen wat vaak onbesproken blijft.
Waarom Sexotisch is genomineerd? Hierom: NPO START.
Drawn in by what felt like a contradictio in terminis — does takeout Chinese ever get delivered? — I spent a large part of 2024 and a small part of 2025 contributing to De Afhaalchinees – Thuisbezorgd, a documentary series from the mind of Qian van Binsbergen.
A new rollercoaster of thoughts, ideas and positions on intercountry adoption. In close collaboration, we poured all those brainwaves into one container, after which Qian disappeared into the editing room.
The result is a virtuosic four-part narrative that never loses sight of its journalistic lens. Or as De Groene Amsterdammer put it in a review:
‘What once seemed like personal pain — an individual story — turned out to reflect a staggeringly widespread adoption pattern. Backed by an overwhelming sum of testimonies and research. The fact that this new season features not only many adoptees, but that most of the experts are themselves people of color and adoptees too, makes it all the more powerful. If that seems like a weakness (not objective enough), all the more reason to watch.’
Met het idee van een contradictio in terminis — wordt afhaalchinees ooit thuis bezorgd? — werd ik verleid om een groot deel van 2024 en een klein deel van 2025 bij te dragen aan De Afhaalchinees – Thuisbezorgd, een documentaireserie uit de gedachtenkoker van Qian van Binsbergen.
Een nieuwe achtbaan aan gedachten, ideeën en stellingnames over interlandelijke adoptie. Al die hersenspinsels hebben we in een koker gestopt, waarna Qian de montagekamer indook.
Het resultaat is een virtuoze vertelling in vier delen, waarbij de journalistieke visie niet uit het oog wordt verloren. Of zoals De Groene Amsterdammer in een recensie schrijft:
‘Wat ooit persoonlijke pijn leek, een individuele geschiedenis, bleek een verbijsterend breed gedeeld adoptiepatroon. Gestaafd door een gigantische som van getuigenissen; en onderzoek. Dat in deze nieuwe reeks niet alleen veel geadopteerden verschijnen, maar dat ook de deskundigen overwegend van kleur en zelf geadopteerd zijn, maakt het geheel nog indringender. Wie dat zwakte lijkt (niet objectief genoeg) moet vooral kijken.’
Researching and producing different stories for Al Jazeera English. An international independent news and current affairs channel. Broadcasting in English to over 350 million households around the world. For a full 24 hours a day.
Discussing racism through the lens of porn categories - that was the idea Qian van Binsbergen presented for this documentary series. When asked to explore this topic with her and Trudi Janssens, I couldn't refuse.
The result is Sexotic, a three-part program examining sexual racism. Through expert insights, we trace an unconventional path from colonial history and pseudoscientific biology to modern-day manifestations. Where exactly does fetishization end and racism begin?
This documentary confronts uncomfortable truths while dismantling harmful assumptions.
Racisme bespreken aan de hand van porno categorieën, dat was het idee waarmee Qian van Binsbergen deze documentaireserie bij mij neerlegde. Of ik dat samen met haar en Trudi Janssens wilde gaan onderzoeken. Daar kon ik geen nee tegen zeggen.
Het resultaat: Sexotisch, een driedelig programma over seksueel racisme. Aan de hand van diverse wetenschappers lopen we op onconventionele manier van de (koloniale) geschiedenis, via de (pseudo) biologie naar de doorwerking hiervan in het heden. Want waar stopt een fetish en wanneer begint racisme?
In de serie stellen we niet alleen dingen aan de kaak, maar halen we ook aannames onderuit.
De Afhaalchinees was part of the Official Selection of the NFF Debuutcompetitie 2024. With this selection, the series was included in the debut competition of the Netherlands Film Festival, which showcases work by debuting makers.
The four-part documentary series explores the world of intercountry adoption. For this production, I was involved in selecting and pre-interviewing experts, and in coaching maker and protagonist Qian van Binsbergen.
The editorial team consisted of Larissa Biemond, Robin Luyckx, Miriam Rossewij and Li Sha Tan. Camera work was by Marco Hogenboom, Tjerk Hermsen and Vincent Wilkie.
The series was made for Omroep ZWART, at PnP Media.
Officiële selectie, NFF Debuutcompetitie 2024
De Afhaalchinees maakte deel uit van de Official Selection van de NFF Debuutcompetitie 2024. Met die selectie kreeg de serie een plek in de debuutcompetitie van het Nederlands Film Festival, waarin werk van debuterende makers wordt uitgelicht.
De vierdelige documentaireserie duikt in de wonderlijke wereld van interlandelijke adoptie. Voor deze productie hield ik mij onder meer bezig met het selecteren en voorspreken van deskundigen en met het coachen van maker en protagonist Qian van Binsbergen.
De redactie bestond uit Larissa Biemond, Robin Luyckx, Miriam Rossewij en Li Sha Tan. De camera was in handen van Marco Hogenboom, Tjerk Hermsen en Vincent Wilkie.
De serie werd gemaakt voor Omroep ZWART, bij PnP Media.
De Afhaalchinees (Chinese Takeaway), a Dutch documentary series I contributed to, received a nomination for the Zilveren Nipkowschijf, one of the Netherlands’ most prestigious television awards. The jury of thirteen leading Dutch television critics described the series as “both shocking and hilarious, deeply personal, informative and newsworthy.”
The four-part documentary series explores the complexities of intercountry adoption in the Netherlands. My work included selecting and pre-interviewing experts, as well as coaching maker and protagonist Qian van Binsbergen. The series was made for Omroep ZWART, within the Dutch public broadcasting system.
Beyond the nomination, the series also had social impact. In April 2024, the Dutch House of Representatives voted in favour of gradually ending intercountry adoption, amid a broader public debate to which the documentary contributed.
De Afhaalchinees, een documentaireserie waaraan ik meewerkte, werd genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf, een van de belangrijkste televisieprijzen van Nederland. De jury van dertien toonaangevende televisiecritici omschreef de serie als “schokkend en hilarisch, zeer persoonlijk, informatief en nieuwswaardig”.
De vierdelige documentaireserie duikt in de complexiteit van interlandelijke adoptie in Nederland. Mijn werk bestond uit het selecteren en voorspreken van deskundigen, en het coachen van maker en protagonist Qian van Binsbergen. De serie werd gemaakt voor Omroep ZWART, binnen het Nederlandse publieke omroepbestel.
Naast de nominatie had de serie ook maatschappelijke impact. In april 2024 stemde de Tweede Kamer vóór het geleidelijk afbouwen van interlandelijke adoptie, in een breder publiek debat waaraan de documentaire bijdroeg.
De Afhaalchinees was named one of the Meestervertellers of 2023 by Stichting Verhalende Journalistiek. Meestervertellers is an annual award for the best narrative journalism productions from the Netherlands and Flanders.
The four-part documentary explores the remarkable world of intercountry adoption. For this production, I was involved in selecting and pre-interviewing experts, and in coaching maker and protagonist Qian van Binsbergen.
The editorial team consisted of Larissa Biemond, Robin Luyckx, Miriam Rossewij and Li Sha Tan. Camera work was by Marco Hogenboom, Tjerk Hermsen and Vincent Wilkie.
The series was made for Omroep ZWART, at PnP Media.
The other winners of this award were:
Ibbe Daniëls and Ingrid Schildermans with Godvergeten
Tina Farifteh with The Flood
Saskia Gubbels with Brandmeester
Sakir Khader and Michael Persson with Sterven om te bestaan
Michel Maas with Every Day at the Gym: ‘I Regard My Own Body as a Work of Art’
Rianne Oosterom with Smuggling Weapons, Distributing Trouw: the improbable life of resistance fighter Lena van Rijnbach
Denise Retera with No Salary for 27 Years, Yet This Teacher Carries On Under the Stairs
Laura Stek and Rob Timmerman with Where Is Sarah?
Naomi Steijger with Zwermelingen
De Afhaalchinees is bekroond als een van de Meestervertellers van 2023 door Stichting Verhalende Journalistiek. De Meestervertellers is een jaarlijkse prijs voor de beste verhalende journalistieke producties uit Nederland en Vlaanderen.
De vierdelige documentaire duikt in de wonderbaarlijke wereld van interlandelijke adoptie. Voor deze productie hield ik mij onder meer bezig met het selecteren en voorspreken van deskundigen en met het coachen van maker en protagonist Qian van Binsbergen.
De redactie bestond uit Larissa Biemond, Robin Luyckx, Miriam Rossewij en Li Sha Tan. De camera was in handen van Marco Hogenboom, Tjerk Hermsen en Vincent Wilkie.
De serie werd gemaakt voor Omroep ZWART, bij PnP Media.
De andere winnaars van deze prijs:
Ibbe Daniëls en Ingrid Schildermans met Godvergeten
Tina Farifteh met The Flood
Saskia Gubbels met Brandmeester
Sakir Khader en Michael Persson met Sterven om te bestaan
Michel Maas met Alle dagen in de sportschool: ‘Ik beschouw mijn eigen lichaam als een kunstwerk’
Rianne Oosterom met Wapens smokkelen, Trouw verspreiden: het onwaarschijnlijke leven van verzetsvrouw Lena van Rijnbach
Denise Retera met Al 27 jaar geen salaris, maar deze docent gaat door onder de trap
De Afhaalchinees was one of three productions nominated for the 2024 Dutch Directors Guild Award in the Documentary Series category, alongside De Butlers by Marlies Smeenge and Onze Man bij de Taliban by Roel van Broekhoven, in which journalist Thomas Erdbrink returns to Afghanistan.
De Afhaalchinees is a four-part documentary series about the world of intercountry adoption. For this production, I was involved in selecting and pre-interviewing experts, and in coaching maker and protagonist Qian van Binsbergen.
The editorial team consisted of Larissa Biemond, Robin Luyckx, Miriam Rossewij and Li Sha Tan. Camera work was by Marco Hogenboom, Tjerk Hermsen and Vincent Wilkie.
The series was made for Omroep ZWART, at PnP Media.
Genomineerd voor de Dutch Directors Guild Award 2024
De Afhaalchinees was een van de drie genomineerden voor de Dutch Directors Guild Award 2024 in de categorie Documentaireserie, naast De Butlers van Marlies Smeenge en Onze Man bij de Taliban van Roel van Broekhoven, waarin journalist Thomas Erdbrink terugkeert naar Afghanistan.
De Afhaalchinees is een vierdelige documentaireserie over de wereld van interlandelijke adoptie. Voor deze productie hield ik mij onder meer bezig met het selecteren en voorspreken van deskundigen en met het coachen van maker en protagonist Qian van Binsbergen.
De redactie bestond uit Larissa Biemond, Robin Luyckx, Miriam Rossewij en Li Sha Tan. De camera was in handen van Marco Hogenboom, Tjerk Hermsen en Vincent Wilkie.
De serie werd gemaakt voor Omroep ZWART, bij PnP Media.
Making science accessible for everyone. That is exactly what the University of the Netherlands does. Online, but also in old fashioned theatres. For the 2023-2024 theatre tour I prepared scientists for their interactive lecture.
Wetenschap toegankelijk maken voor iedereen. Dat doet de Universiteit van Nederland. Online, maar ook in het ouderwetse theater. Voor de theater tour van 2023-2024 heb ik samen met wetenschappers hun interactieve theatercollege voorbereid.
Researching and producing different stories for Al Jazeera English. An international independent news and current affairs channel. Broadcasting in English to over 350 million households around the world. For a full 24 hours a day.
Only a few things touch the human core as deeply as the desire to have children. Or the feeling of wanting to do something good for someone else. For a child, a mother, a father. But when is 'doing something good' in who's best interest?
More than 40,000 international adoptees live in the Netherlands. Dutch people started massively adopting children in the early 1970s mainly from South Korea, but soon after, children worldwide were adopted and taken to Dutch shores.
But in the 1980s, it became clear that love alone was often not enough to create happy families. After the first international adoptees came of age in the 1990s, other, more painful sides of international adoption emerged.
These included alleged abuses such as child theft, child trafficking, corruption, forgery and theft of documents, unethical conduct by officials and the transfer of adopted children under false pretences.
These charges were thoroughly investigated by a Dutch government-appointed commission, which published a highly critical report in 2021 which found that in all the countries they looked into serious abuses did indeed take place. The report concluded that the adoption system could never be watertight.
Given that, the commission’s report was unequivocal: suspend international adoption and eventually stop it altogether. The Netherlands halted all cross-border adoptions in 2021, but a year later suddenly decided to continue international adoption in a new system with a limited number of countries.
But what are the consequences of cross-border adoption? What is the adoption system like in the Netherlands? What does it mean to grow up in a completely different culture—with people who often don't look anything like you. Only someone who has lived as a cross-border adoptee can answer some of those questions.
And that is exactly what Qian van Binsbergen does in her documentary, De Afhaalchinees (Chinese Takeaway). In her own idiosyncratic way. Authentic, brave and passionate.
It was three confrontational, conflicting, but above all hysterical fun months. And, as I and all my colleagues move on with the rest of our professional lives, Kelly-Qian will forever remain an adoptee.
Watch: De Afhaalchinees from Tuesday 29 August weekly at 9.10 pm on NPO3, Omroep Zwart.
Many thanks to all the people who, sometimes only on background, have guided me through the complicated issue that is adoption.
Er zijn maar weinig dingen die de kern van het mens-zijn zo diep raken als het verlangen naar een kind. Of het gevoel iets goeds te willen doen voor iemand anders. Voor een kind, een moeder, een vader. Maar in wiens belang is ‘iets goeds doen’ eigenlijk?
In Nederland wonen meer dan 40.000 interlandelijk geadopteerden. Het begon begin jaren zeventig met Zuid-Koreaanse kinderen, maar al snel daarna werden kinderen van over de hele wereld geadopteerd en naar Nederland gebracht.
Al in de jaren tachtig werd duidelijk dat liefde alleen vaak niet genoeg was om gelukkige gezinnen te vormen. Nadat de eerste interlandelijk geadopteerden in de jaren negentig volwassen werden, kwamen ook andere, pijnlijkere kanten van interlandelijke adoptie aan het licht.
Daarbij ging het om misstanden als kinderroof, kinderhandel, corruptie, vervalsing en diefstal van documenten, onethisch handelen door ambtenaren en de overdracht van geadopteerde kinderen onder valse voorwendselen.
Deze beschuldigingen zijn grondig onderzocht door een door de Nederlandse overheid ingestelde commissie, die in 2021 een uiterst kritisch rapport publiceerde. Daarin werd vastgesteld dat in alle onderzochte landen inderdaad ernstige misstanden hadden plaatsgevonden. De conclusie van het rapport was dat het adoptiesysteem nooit waterdicht kan zijn.
Het advies van de commissie was helder: schort interlandelijke adoptie op en stop er uiteindelijk helemaal mee. Nederland zette alle interlandelijke adopties in 2021 stil, maar besloot een jaar later onverwacht om interlandelijke adoptie toch voort te zetten in een nieuw systeem met een beperkt aantal landen.
Wat zijn de gevolgen van interlandelijke adoptie? Hoe ziet het adoptiesysteem in Nederland eruit? Wat betekent het om op te groeien in een totaal andere cultuur, bij mensen die vaak in niets op jou lijken? Alleen iemand die zelf interlandelijk geadopteerd is, kan die vragen beantwoorden.
En dat is precies wat Qian van Binsbergen doet in haar documentaire De Afhaalchinees. Op haar eigen eigenzinnige manier. Authentiek, moedig en gedreven.
Het waren drie confronterende, tegenstrijdige, maar bovenal hysterisch leuke maanden. En terwijl ik en al mijn collega’s verdergaan met de rest van ons professionele leven, zal Qian altijd geadopteerd blijven.
Kijk: De Afhaalchinees, gemaakt voor Omroep ZWART bij PnP Media.
Veel dank aan alle mensen die mij, soms alleen op basis van achtergrond, door het ingewikkelde vraagstuk van interlandelijke adoptie hebben geleid.
Researching and producing different stories for Al Jazeera English. An international independent news and current affairs channel. Broadcasting in English to over 350 million households around the world. For a full 24 hours a day.
